دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٥ - فصل نوزدهم هزار اسپند

١٦٦٣. امام على عليه السلام: هيچ بوته‌اى از بوته‌هاى هزار اسپند نمى‌رويد، مگر اين كه فرشتگانى با آن هستند و آن را تا هنگامى كه بِدان كس كه مى‌رسد، برسد، حفاظت مى‌كنند. ريشه هزار اسپند، نشاطآور و شاخه آن، درمان هفتاد و دو درد است.

١٦٦٤. امام صادق عليه السلام‌ در پاسخ پرسشى درباره هزار اسپند و كُنْدُر: امّا هزار اسپند، هيچ ريشه‌اى از آن در زمينْ فرو نمى‌رود و هيچ شاخه‌اى از آن به آسمانْ بلند نمى‌شود، مگر اين كه خداوند عز و جل فرشته‌اى را بر آن مى‌گمارد، تا آن هنگام كه خشك مى‌شود يا به سرنوشتى ديگر در مى‌آيد.

شيطان نيز از خانه‌اى كه در آن، هزار اسپند است، هفتاد خانه دور مى‌شود. و آن، شفاى هفتاد بيمارى است كه كمترينِ آنها، جذام است. پس، از آن غفلت نورزيد.

١٦٦٥. مكارم الأخلاق‌ به نقل از محمّد بن حكم: يكى از پيامبران الهى از ترسو بودن امّت خود، به درگاه خداوند عز و جل ناليد. خداوند عز و جل به او چنين وحى فرستاد: «به امّتت فرمان بده كه هزار اسپند بخورند».

در روايتى ديگر است: «به آنان بفرما كه هزار اسپند برگيرند و بخورند؛ چرا كه مرد را شجاعت مى‌افزايد».

ر. ك: ج ١، ص ٥٩٧ (آنچه براى درمان ريزش قطره قطره پيشاب، سودمند است).