دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٦٥ - ٩/ ٣ تأكيد بر خوردن شام و نهى از وا گذاردن آن

١٤٧١. المحاسن‌ به نقل از مفضّل بن عمر: شبى، در حالى كه امام صادق عليه السلام شام مى‌خورد، بر ايشان وارد شدم. فرمود: «اى مفضّل! پيش آى و بخور».

گفتم: شام خورده‌ام.

فرمود: «پيش آى و بخور؛ زيرا مستحب است مَرد، هنگامى كه به ميان‌سالى درآمد، شب را در حالى بخوابد كه غذايى تازه در شكم اوست».

من نيز پيش رفتم و خوردم.

١٤٧٢. امام صادق عليه السلام: وا گذاردن شام، مايه پيرى است. براى مرد، آن هنگام كه پا به سن نهاد، بايسته است كه تنها در حالى بخوابد كه درونش از غذا پُر باشد.

١٤٧٣. الكافى‌ به نقل از على بن ابى على لهبى: امام صادق عليه السلام فرمود: «طبيبانِ شما درباره شام شب، چه مى‌گويند؟».

گفتم: ما را از آن، باز مى‌دارند.

فرمود: «امّا من، شما را بدان، فرمان مى‌دهم».

١٤٧٤. الكافى‌ به نقل از زياد بن ابى الحلال: با امام صادق عليه السلام شام خوردم. فرمود: «شامِ پس از نمازِ خفتن، شام پيامبران است».