دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٣ - ٤٠/ ٢ خواص عسل

١٨٧٩. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: درمان، در سه چيز است: نوشيدنى‌اى از عسل، نيشتر حجامتگر، و گزشى از آتش. امّا من، امّت خويش را از داغ كردن، باز مى‌دارم.

١٨٨٠. المعجم الأوسط به نقل از سائب بن يزيد: پيامبر خدا به حجامت، امر كرد و فرمود: «مردم به هيچ چيزى بهتر از اين يا نوشيدن عسل نگراييده‌اند».

١٨٨١. تاريخ دمشق‌ به نقل از عامر بن مالك: به سبب تبى كه داشتم، كسى را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله فرستادم و از ايشان دارو و درمانى جستم. ايشان برايم ظرفى عسل فرستاد.

١٨٨٢. تاريخ دمشق‌ به نقل از عبد اللّه بن بريده: عموى عامر بن طُفَيل برايم نقل كرد كه عامر بن طفيل، به پيامبر خدا اسبى هديه داد. عامر، همچنين براى ايشان نوشت: «در من دُبَيله‌اى‌[١] پديد آمده است. از جانب خويش، برايم دارويى بفرست».

پيامبر صلى الله عليه و آله، از آن روى كه عامر، هنوز اسلام نياورده بود، اسب را برگرداند. همچنين خيكى از عسل به وى اهدا كرد و فرمود: «با اين، درمان كن».

١٨٨٣. امام باقر عليه السلام: طبّ عرب، در هفت چيز است: نيشتر حجامتگر، شياف، حمّام، انفيه، قى كردن، نوشيدن قدرى عسل، و آخرين درمان هم داغ‌

كردن است و شايد نوره را هم بدان بيافزايند.

[١] وَرَم كلان مدوّر. آبله بزرگ و سياه كه برآيد. نزد پزشكان، هر وَرَم عارضى را اگر در اندرون آن، موضعى باشد كه مادّه در آن جمع شود دُبَيله گويند( لغت‌نامه دهخدا).