دانشنامه احاديث پزشكى - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٢١ - ٢٧/ ١ خواص مويز

فصل بيست و هفتم: مَويز

٢٧/ ١ خواصّ مويز

١٧٢٧. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بر شما باد مويز؛ چرا كه تلخه را خاموش مى‌كند، بلغم را فرو مى‌نشاند، پِى را استحكام مى‌بخشد، خستگى را مى‌برد و قلب را نيكو مى‌سازد.

١٧٢٨. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: بر شما باد مويز؛[١] چرا كه تلخه را مى‌زدايد، بلغم را مى‌برد، پِى را استحكام مى‌بخشد، رنجيدگى و خستگى را از ميان برمى‌دارد، خوى را خوش مى‌سازد، دل را پاك (پيراسته) مى‌دارد و اندوه (پريشانى) را مى‌برد.

١٧٢٩. الاختصاص‌ به نقل از ابو هند دارى: طَبَقى روى‌پوشيده به پيامبر خدا اهدا كردند. ايشان، پوشش را از آن برداشت و سپس فرمود: «به نام خدا

بخوريد. مويز، چه نيكو خوراكى است! پى را استحكام مى‌بخشد، بيمارى را از ميان مى‌برد، خشم را فرو مى‌نشاند، پروردگار را خشنود مى‌سازد، بلغم را مى‌برد، بوى دهان را خوش مى‌سازد و رنگ را صفا مى‌دهد.

[١] اين حديث، در: عيون أخبار الرضا عليه السلام( ج ٢ ص ٣٥ ح ٨١)، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام( ص ١٠٧ ح ٥٨)، مكارم الأخلاق( ج ١ ص ٤١٥ ح ١٤٠٥)، و الدعوات( ص ١٤٧ ح ٣٨٦) هم وجود دارد؛ ليكن در آنها به جاى« زبيب( مويز)»، واژه« زيت( روغن زيتون)» آمده كه با توجّه به نزديك بودن نگارش اين دو كلمه به همديگر در زبان عربى، احتمال تصحيف در يكى از آن دو، وجود دارد و چون خواص و آثار ذكرشده در اين حديث، كم و بيش در احاديث ديگر درباره مويز هم وارد شده، ما نسخه زبيب را ترجيح داده، حديث را در اين فصل آورديم و در فصل زيتون نياورديم.