٦١٦٩.الطرائف : پيامبر خدا فرمود : «قدريّه بر زبان هفتاد پيامبر ، نفرين شده اند» . گفته شد : اى پيامبر خدا! قدريّه كيان اند؟ فرمود : «قومى كه مى پندارند خداى سبحان ، گناهان را بر آنان مقدّر نموده و بر پايه آنها كيفرشان خواهد داد» .

٦١٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در آخر الزمان ، قومى پيدا مى شوند كه مرتكب گناه مى شوند و مى گويند كه خداى متعال ، آن را برايشان مقدّر نموده است . منكِر آنان ، همانند كسى است كه در راه خدا شمشير مى كشد .

٦١٧١.امام على عليه السلام ـ در پاسخ مرد شامى ـ: شايد منظور تو ، قضايى لازم و قَدَرى حتمى است . اگر چنين باشد ، به يقين ، پاداش و كيفر بيهوده مى شوند و وعده و تهديد و امر خدا و نهى [او] ، بى اعتبار مى گردند . و [ديگر] از جانب خدا براى گناهكار ، سرزنش، و براى نيكوكار ، ستايشى نيست و نيكوكار به پاداش نيك از گناهكار، و گناهكار به كيفر از نيكوكار ، سزاوارتر نيست . آن ، سخن برادران بت پرستان و سپاه شيطان و دشمنان خداى بخشنده و گواهان بر دروغ و بهتان ، و كوران و طغيانگران است . آنان ، قدريّه و مجوس اين امّت اند .

٦١٧٢.أعلام الدين : روايت شده كه طاووس يمانى به حضور امام جعفر صادق عليه السلام رسيد و امام عليه السلام مى دانست كه او به قَدَر معتقد است . پس به او فرمود : «اى طاووس! چه كسى عذرپذيرتر از خداست درباره آن كه عذر بخواهد و در عذرخواهى اش راست باشد؟» . گفت : هيچ كسى عذرپذيرتر از خدا نيست . فرمود : «چه كسى راستگوتر از آنى است كه نمى تواند و مى گويد : نمى توانم؟ » . گفت : هيچ كس راستگوتر از او نيست» . امام صادق عليه السلام به او فرمود : «اى طاووس! چرا كسى كه عذرپذيرترين است ، عذر كسى را كه مى گويد : نمى توانم و واقعا نمى تواند ، نپذيرد؟» . طاووس برخاست ، در حالى كه مى گفت : بين من و حق ، دشمنى وجود ندارد و خداوند ، داناتر است كه رسالت هايش را كجا قرار دهد . من خيرخواهىِ تو را پذيرفتم .