٦٢٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : «هر كس به قضاى من خشنود نباشد و به قَدَر من ايمان نياورد ، بايد در پى خدايى غير از من باشد» .

٦٢٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ـ كه ثنايش والاست ـ مى فرمايد : «به عزّت و جلالم سوگند از ميان آفريدگانم آفريده اى كه نزد من محبوب تر از بنده مؤمنم باشد ، نيافريدم و بدين جهت ، او را به اسم خودم ، مؤمن ، نام نهادم . البته [گاه] او را از آنچه ميان مشرق و مغرب است ، محروم مى سازم و اين انتخاب من براى اوست ، و او را از آنچه ميان مشرق و مغرب است ، بهره مند مى سازم و آن انتخاب من براى او است . پس بايد به قضاى من ، خشنود باشد و بر بلاى من ، شكيبايى بورزد و نعمت هاى مرا سپاس بگزارد . اى محمّد! او را در شمار صدّيقين (بندگان راستين) درگاه خود مى نويسم» .

٦٢٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ از جمله سفارش هايش به على عليه السلام ـ: اى على! بدترينِ مردم ، كسى است كه خداوند را در قضايش متّهم كند .

٦٢٧٧.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبادة بن صامت ـ: مردى به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و گفت : اى پيامبر خدا! كدام عمل ، بهتر است ؟ فرمود : «ايمان به خدا و تصديق او و جهاد در راه او» . گفت : اى پيامبر خدا! آسان تر از اين را مى خواهم . فرمود : «بزرگ منشى و شكيبايى» . گفت : اى پيامبر خدا! آسان تر از اين را مى خواهم . فرمود : خداوند ـ تبارك و تعالى ـ را در قضايى كه برايت مقدّر كرده ، متّهم نكن» .