دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٧
٦٨٨٩.امام على عليه السلام : هر كس نفْسش را در لذّت هايش رها كند ، تيره بخت و دور مى گردد .
٦٨٩٠.امام على عليه السلام : شكست خورده از هواى نفس ، تيره بخت دائم و برده هميشگى است .
٦٨٩١.امام على عليه السلام : هر كه به نفْسش در آنچه خودْ دوست دارد ، خوش رويى نشان دهد ، نفْسش او را در آنچه نمى پسندد ، به رنج مى افكند .
د ـ ستمگرى
٦٨٩٢.امام على عليه السلام : ستمگرىِ مرد در دنيا ، نشانه بدبختى او در آخرت است .
ه ـ نافرمانى پدر و مادر
٦٨٩٣.امام صادق عليه السلام : نافرمانى پدر و مادر ، از گناهان بزرگ است ؛ چرا كه خداى متعال، سرپيچى كننده از پدر و مادر را سركش و تيره بخت قرار داده است . [١]
و ـ اين كارها
٦٨٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه مرا ياد كند ، ولى بر من درود نفرستد ، بدبخت است ، و هر كه ماه رمضان را دريابد ، ولى رحمت خدا به او نرسد ، بدبخت است ، و هر كه پدر و مادر يا يكى از آن دو را دريابد ، ولى [به آنها] نيكى نكند ، بدبخت است .
[١] اشاره به «وَ بَرَّا بِوَ لِدَيْهِ وَ لَمْ يَكُن جَبَّارًا عَصِيًّا » و « وَ بَرَّا بِوَ لِدَتِى وَ لَمْ يَجْعَلْنِى جَبَّارًا شَقِيًّا » (آيه هاى ١٥ و ٣٢) از سوره مريم است .