٦٢٨٠.امام على عليه السلام : هان! از فرمانبرى اشراف و بزرگانتان كناره بگيريد، كناره بگيريد ؛ آنان كه به خاطر تبارشان تكبّر مى كنند و خود را از اصل و نسبشان بالاتر مى برند و بر پروردگارشان عيب مى گذارند و [عملاً] در آنچه خداوند در حقّشان كرده [و از آنچه هستند ، بالاترشان نبرده] به انكار كار او برخاستند [و اين] از سر گردن كشى از حكم خدا و ستيزه جويى در برابر نعمت هاى اوست [كه به اهل فضل ، ارزانى داشته است] .

٦٢٨١.امام على عليه السلام : هر كس به خاطر دنيا اندوهگين شود ، در حقيقت ، به قضاى خدا ناخشنود است .

٦٢٨٢.امام على عليه السلام : هر كس به قضا خشنود نباشد ، كفر در دينش نفوذ كرده است .

٦٢٨٣.امام على عليه السلام : اهل خشم [به قضا] را دوست نگير و با خشنودان [به قضا] ، خشم نكن .

٦٢٨٤.امام كاظم عليه السلام : پدرم برايم نقل كرد كه موسى بن عمران گفت : پروردگارا! كدام بندگانت شرّند؟ فرمود : «آن كه مرا متّهم كند» . گفت : پروردگارا! آيا در ميان بندگانت ، كسى تو را متّهم مى كند؟ فرمود : «آرى ؛ آن كه به من پناه آورد و سپس به قضاى من ، خشنود نگردد» .