دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٠١
٦٢٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همواره امّت من در دينشان استوارند ، مادام كه قَدَر را تكذيب نكنند . پس هر گاه قَدَر را تكذيب كردند، آن گاه زمان نابودى آنهاست .
٦٢٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز امّتى نابود نشد ، مگر اين كه به خدا شرك ورزيد ، و هيچ امّتى به خدا شرك نورزيد ، مگر اين كه آغاز شركشان تكذيب قَدَر بود .
٦٢٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگز امّتى نابود نشد ، مگر با شرك ورزيدن به خداوند عز و جل ، و امّتى شرك نورزيد ، مگر اين كه آغاز شركشان تكذيب قَدَر بود .
٦٢٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پس از خودم بر امّتم از دو چيز ، هراسانم : تكذيب قَدَر و تصديق [پيشگويى با] ستارگان .
٦٢٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از سه چيز بر امّتم هراسانم : طلب باران با نَوء ، [١] ستمگرى پادشاه ، و تكذيب قَدَر .
٦٢٣٦.امام على عليه السلام : كسى كه به خير و شرّ قَدَر ايمان ندارد ، از ما نيست .
[١] نوء ، به اُفول يك ستاره در مغرب و طلوع همزمان ستاره رقيب آن در مشرق در سيزده شب اوّل هر ماه ، گفته مى شود... . اعراب ، بارش باران ، وزش بادها و پيدايش گرما و سرما را به چنين رخدادى نسبت مى دادند .