٦٨٨٤.امام صادق عليه السلام : على عليه السلام در خانه اُمّ سلمه به حضور پيامبر خدا رسيد . وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله او را ديد، فرمود : «اى على! تو در چه حالى هستى ، هنگامى كه امّت ها گرد مى آيند و سنجه هاى اعمال بر پا مى شوند و [قدرت خدا] براى نشان دادن [وضعيّت ]آفريدگانش آشكار مى گردد و مردم به آنچه ناچارند ، فرا خوانده مى شوند؟» . چشم امير مؤمنان، اشكبار شد . پيامبر خدا فرمود : «اى على! چه چيزى تو را به گريه وا داشت، در حالى كه ـ به خدا ـ تو و پيروانت، با چهره درخشان و دست و پاى سفيد [و حاكى از نور طهارت و عبادت] فرا خوانده مى شويد ؛ ولى دشمنان تو، سياه چهره و تيره بخت، به عذاب فرا خوانده مى شوند؟» .

٦٨٨٥.الأمالى، مفيد ـ به نقل از سلمان فارسى ـ: پيامبر خدا روز عرفه بيرون آمد و [به على عليه السلام ]فرمود :« ... بدبخت و بدبخت حقيقى، كسى است كه از تو سرپيچى كند و پس از من با تو دشمنى ورزد» .

٦٨٨٦.امام مهدى عليه السلام : هر گاه خواستيد به خدا و ما توجّه كنيد ، بگوييد : «اى آقاى من! تيره بخت شد هر كه با شما مخالفت ورزيد ، و نيك بخت شد هر كه از شما اطاعت كرد».

ج ـ پيروى از خواسته هاى نفس

٦٨٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از هواى نفْس بپرهيز ؛ چرا كه راهنماى تيره بختان به سوى جهنّم است .

٦٨٨٨.امام على عليه السلام : اگر لجامت را در اختيار نفْست قرار دادى، معادت را تباه نموده اى و بلايى بى پايان و بدبختى اى بى نهايت ، بر خود وارد كرده اى .