٦٨٧٢.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به مالك اَشتر، هنگامى كه او را والى: اين، دستورى است كه بنده خدا، امير مؤمنان، به مالك بن حارث اَشتر داده است ... . او را به پرهيزگارى در برابر خداوند و برگزيدن اطاعت او و پيروى از آنچه خدا در كتابش فرمان داده (اعم از واجبات و مستحبّات، كه هيچ كس جز به پيروى از آنها، سعادت نمى يابد و جز با انكار و تضييع آنها، تيره بخت نمى گردد)، دستور داده است .

٦٨٧٣.امام على عليه السلام : هيچ كس جز با برپايى مقرّرات خداوند ، نيك بخت نمى شود و هيچ كس جز به تضييع آنها، تيره بخت نمى گردد .

٦٨٧٤.امام على عليه السلام : خوارى تيره بختان ، در پىِ نافرمانى است .

٦٨٧٥.امام على عليه السلام : هيچ مردى جز در پىِ نافرمانى خدا ، نگون بخت نمى گردد .

٦٨٧٦.امام على عليه السلام : نگون بختى، در پىِ نافرمانى است .

٦٨٧٧.امام زين العابدين عليه السلام : از گناهانى بپرهيزيد كه هرگز صاحب آنها بر آنها پافشارى نمى كند ، مگر اين كه او را به خوارى اى مى كشانند كه موجب بيرون آمدن از ولايت محمّد و على و پاكيزگان از خاندان آن دو ، و ورود در ولايت دشمنان آن دو مى گردد . همانا كسى كه بر گناهانْ پافشارى كند ، به گونه اى كه خوارى اش او را به بدترين تيره بختى ـ يعنى جدايى از ولايت سَرور خردمندان ـ بكشاند ، از بدترين زيانكاران است .