٦٥٧٨.الموطّأ ـ به نقل از عطاء بن يسار ـ: همانا پيامبر خدا فرمود : «هر كه خداوند او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود». مردى گفت : اى پيامبر خدا! آيا ما را [از آنها ]آگاه نمى سازى؟ پيامبر خدا خاموشى گزيد و سپس همان سخن نخست خويش را تكرار فرمود . آن مرد به ايشان گفت : اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟ پيامبر خدا ، باز سكوت كرد و سپس همان سخن را فرمود . آن مرد گفت : اى پيامبر خدا! آيا ما را آگاه نمى سازى؟ پيامبر خدا، باز همان سخن را فرمود و چون آن مرد خواست بار ديگر، سخن خود را تكرار كند، مردى كه در كنارش بود، او را ساكت نمود . آن گاه پيامبر خدا فرمود : «هر كه خداوند او را از شرّ دو چيز نگه بدارد، به بهشت وارد مى شود : آنچه ميان دو فك است (زبان) و آنچه ميان دو پاست (فَرْج). آنچه ميان دو فك است و آنچه ميان دو پاست . آنچه ميان دو فك است و آنچه ميان دو پاست» .

٦٥٧٩.عيسى عليه السلام : حقيقتاً به شما مى گويم : به دروغ، مدح گفتن و خود را پاك شمردن در دين، اساس شرهاى آشكار است .