دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٧
٦٣٢٩.امام على عليه السلام : خشنودى خدا را با خشنودى ات به قَدَرِ او بجوى.
٦٣٣٠.امام على عليه السلام : اگر شما بر گرفتارى ، شكيبا، و در آسايش ، سپاس گزار، و به قضا خشنود باشيد، از جانب خداوند سبحان هم از شما خشنود خواهد بود .
٦٣٣١.امام على عليه السلام : نشانه خشنودى خداوند سبحان از بنده، خشنودى او (بنده) به آن چيزى است كه خداوند سبحان به سود و زيان وى حكم كرده است.
٦٣٣٢.امام صادق عليه السلام : در مناجات خداوند با موسى بن عمران عليه السلام آمده است : «اى موسى! هيچ آفريده اى را نيافريدم كه نزد من ، محبوب تر از بنده مؤمنم باشد . همانا من او را به خاطر چيزى كه برايش بهتر است ، گرفتار مى سازم و چيزى را كه مى خواهد، به خاطر چيزى كه برايش بهتر است، از او باز مى دارم و به خاطر چيزى كه برايش بهتر است، به او مى بخشم ، و من به آنچه صلاح بنده ام است ، داناترم . پس بايد بر بلاى من شكيبا باشد و نعمت هايم را سپاس گزار و به قضايم خشنود باشد . آن گاه كه به آنچه مرا خشنود مى سازد ، عمل كرد ، و امرم را اطاعت نمود ، او را در شمار صدّيقين (بندگان راستينِ) درگاه خود مى نويسم» .
٦٣٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به روزىِ اندك از جانب خدا خشنود باشد، خداوند [نيز ]به عمل اندكِ او خشنود مى شود.