دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٤٥
٦٣٢٢.امام على عليه السلام : هر كه آرزويش بسيار باشد، خشنودى اش اندك است .
٦٣٢٣.امام على عليه السلام : آكنده از آز ، خشنود نمى شود .
٦٣٢٤.امام على عليه السلام : آكنده از آز ، روى خشنودى را نمى بيند.
٦٣٢٥.امام صادق عليه السلام : از پدرم محمّد باقر عليه السلام شنيدم كه مى فرمود: «دل بستگى به موجود، شرك است و به مفقود، كفر، و آن دو ، از سنّت خشنودى ، خارج اند. از كسى كه ادّعاى بندگى خدا مى كند ، در شگفتم كه چگونه با خدا در تقديرهايش در كشمكش است !. خشنودان دانا ، از چنان كشمكشى به دورند» .
١٢ / ٥
آثار خشنودى به قضا
الف ـ نزديكى به خدا و خشنودى او
٦٣٢٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال به موسى عليه السلام وحى فرمود: «تو هرگز با چيزى كه محبوب تر از خشنودى به قضاى من باشد، به من نزديك نمى شوى و هرگز عملى را انجام نمى دهى كه براى نيكى هايت، نابود كننده تر از تكبّر باشد» .
٦٣٢٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه از خدا خشنود باشد، خدا [نيز] از او خشنود است.
٦٣٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا خداوند از بنده خشنود مى گردد [آن گاه] كه لقمه اى بخورد و او را به خاطر آن بستايد، يا جرعه اى بنوشيد و او را به خاطر آن بستايد.