٦٤٦٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مرد در نزد خداوند، جايگاهى دارد كه با هيچ عملى بِدان نمى رسد. پس [خداوند] پيوسته وى را با چيزى كه نمى پسندد، گرفتار مى سازد تا او را به آن جايگاه برساند.

٦٤٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : وقتى از جانب خداوند، براى بنده جايگاهى از پيش تعيين شده است كه با عملش بِدان نمى رسد، خداوند، او را در تن يا دارايى يا فرزندش گرفتار مى كند. سپس او را بر آن، شكيبا مى سازد تا وى را به آن جايگاهى كه پيشاپيش برايش مقرّر داشته، برساند.

٦٤٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به هيچ مؤمنى، دردى در سر، يا خارى در تن كه او را بيازارد، يا غير از اين اذيّت ها نمى رسد، مگر اين كه در روز رستاخيز، خداوند، مقام او را درجه اى بالا مى برد، يا با آن، گناهى را از او پاك مى كند.

٦٤٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤمن [راستين] نخواهى بود ، مگر اين كه گرفتارى را نعمت، و آسايش را رنج بشمارى؛ زيرا گرفتارى دنيا در آخرت، نعمت است، و آسايش دنيا در آخرت، رنج است.