٦٧٢٠.امام رضا عليه السلام : قلم [قضا] نگاشت تحقّق [وعده] قرآن را از جانب خدا درباره نيك بختى كسى كه ايمان بياورد و تقوا پيشه نمايد ، و درباره بدبختى از جانب خداوند ـ تبارك و تعالى ـ براى كسى كه تكذيب كند و نافرمانى نمايد .

٦٧٢١.امام على عليه السلام : با ايمان، مى توان به بلنداى نيك بختى و نهايت شادمانى ارتقا يافت .

٦٧٢٢.امام على عليه السلام : چه سعادت بزرگى دارد آن كه دلش با گوارايى يقين، همراه است!

٦٧٢٣.امام على عليه السلام : بالاترينْ نيك بختى ، پايدارى در دين است .

٦٧٢٤.امام على عليه السلام : نيك بختان، در سايه حكومت ايمان [بر دل]، رستگار شدند .

٦٧٢٥.امام على عليه السلام : درآويختن [و پناه بردن ]نيك بختان به ايمان و وا ماندن [و يارى نشدن ]بدبختان در اثر نافرمانى ، پس از اتمام حجّت بر آنان از طريق بيان [حكم خداوند ]است ، آن گاه كه نشانه حق و راه هدايت براى آنان روشن شده باشد .

٦٧٢٦.امام صادق عليه السلام : خداوند، مؤمن را از آشوب هاى دنيا ايمن نمى كند ؛ ولى او را از گم راهى در دنيا و بدبختى در آخرت، در امان نگه مى دارد .

ر . ك : ص ٣٠٥ (موانع شرور / ايمان) .