دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤١٩
٣ / ٣
زشتى هاى اخلاقى
الف ـ دنيا دوستى
٦٨٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس دلش آكنده از دوستى دنيا شود ، سه چيز از دنيا به او مى چسبد : گرفتارى اى كه رنجش پايان ندارد ، آزمندى اى كه به سيرى نمى رسد ، و آرزويى كه به نهايت آن، دست نمى يابد .
٦٨٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين بنده، كسى است كه براى عبادتْ آفريده شده ؛ ولى دنيا او را از آخرت باز دارد ، و به دنياى دلخواه برسد ؛ ولى سرانجام [در آخرتْ ]بدبخت گردد .
٦٨٣٩.امام على عليه السلام : از عشق به دنيا بپرهيز ؛ چرا كه تيره بختى و گرفتارى را براى تو به ارمغان مى آورد و تو را بر فروختن ماندگارى به نابودى، وادار مى كند .
٦٨٤٠.امام على عليه السلام : عامل بدبختى ، دوست داشتن دنياست .
٦٨٤١.امام على عليه السلام : دينت را مَهر دنيا نكن ؛ چرا كه هر كس دينش را مَهر دنيا كند ، بدبختى و سختى و رنج و گرفتارى، او را به شتاب [از بين] مى برد .
٦٨٤٢.امام على عليه السلام : بدبختى و نابودى و هلاكت و تباهى، براى دنياگرايان، قطعى است .