دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٧٢

قائل شوند : يكى خالق نيكى ها و ديگرى خالق شُرور . طايفه اى از آنان ، نور را خالق نيكى ، و ظلمت را خالق شر دانسته اند و طايفه اى معتقد شده اند كه يزدان ، خالق خير است و اهريمن ، خالق شر . {-١-}

شُرور و انكار آفريدگار

برخى وجود شرور و ناكامى ها را دليل فاقد شعور بودنِ هستى و انكار آفريدگار مى دانند .

پاسخ اجمالى به شبهه شُرور

آنچه به طور اجمالى در پاسخ شبهه شرور مى توان گفت ، اين است كه : اوّلاً : ملاك تشخيص خير و شر ، درك ابتدايى و سطحى عقل نيست ؛ چرا كه ممكن است چيزى به ظاهر ، شر ، ولى در واقع ، خير باشد . عكس اين مطلب نيز درست است . بنا بر اين ، بسيارى از چيزهايى كه انسان ، آنها را شر مى پندارد و آنها را با عدالت و حكمت الهى ناسازگار مى بيند، در واقع ، عين عدالت و حكمت اند . ثانيا : شر، مخلوق و تقديرشده خداوند متعال است ؛ ولى منسوب به او نيست ؛ چرا كه اراده انسان در پديد آمدن آن ، نقش دارد و بر اساس سنّت غير قابل تغيير آفرينش، پيشگيرى از شُرور ، تنها با پيشگيرى از عوامل آنها امكان پذير است . [٢] ثالثا : آفرينش شر و تقديرشدنِ آن ، استقلالى نيست ؛ بلكه به تَبَع خير است .