٦٠٩٤.امام صادق عليه السلام : توانمندى ، پيش از انجام دادن كار ست . خداوند عز و جل به انجام دادن و ندادنِ كارى فرمان نمى دهد ، مگر وقتى كه بنده توانمندى آن را داشته باشد .

٦٠٩٥.امام صادق عليه السلام : خداوند، بندگان را به انجام دادن تكليفى موظّف نمى كند و از چيزى باز نمى دارد ، مگر اين كه [ابتدا ]براى آنان توانمندى قرار مى دهد و سپس امر و نهيشان مى نمايد . پس، بنده انجام دهنده يا ترك كننده نيست، مگر اين كه پيش از امر و نهى ، و پيش از انجام دادن و ندادن ، و پيش از تنگنايى و گشايش، توانمندى اى داشته باشد.

٦٠٩٦.امام صادق عليه السلام : بنده هيچ كار و حركتى نمى كند، مگر اين كه توانمندى اى از جانب خداوند عز و جل همراه اوست ، و تكليف از طرف خدا، تنها پس از توانمندى است . بنا بر اين ، بنده به انجام دادن كار، موظّف نيست، جز وقتى كه توانمند باشد.

٦٠٩٧.امام صادق عليه السلام : هيچ انجام دادن و ندادنى به وسيله بنده اتّفاق نمى افتد، مگر اين كه توانمندى، پيش از انجام دادن و ندادن است .

٦٠٩٨.التوحيد ـ به نقل از عوف بن عبد اللّه ازدى، از عمويش ـ: از امام صادق عليه السلام درباره توانمندى پرسيدم . فرمود: «آيا [اين گم راهى ها را در دين] پديد آورده اند؟» . گفتم : بله . آنان گمان برده اند كه توانمندى، تنها در حال انجام دادن كار و [همزمان با] اراده همراه كار است و پيش تر از آن نيست . فرمود: «آن قوم، مشرك شده اند» .