٦٦٤٢.امام كاظم عليه السلام : خدايا! چنان كه پيامبرت محمّد صلى الله عليه و آله را از هراس دشمنش كفايت نمودى و اندوه و غم او را برطرف كردى و وعده ات را كه به او داده بودى، [وفا و ]تصديق نمودى ، و در زمانى كه با او پيمان بسته بودى ، وعده ات را به انجام رساندى ، ـ خدايا ـ مرا از هراس و گزندهاى اين سال ، و بيمارها و آشوب ها و بدى ها و اندوه هاى آن و تنگنايى زندگى در آن ، كفايت كن و مرا با رحمت خويش ، به عافيت كامل و بقاى عافيت و برخوردارى از نعمت تا پايان اَجَلم برسان .

٦٦٤٣.امام رضا عليه السلام : خدايا! شرّ همه آنچه را كه آفريدى و به وجود آوردى و ايجاد نمودى و صورت بخشيدى، از ولى و جانشينت ، و حجّتت بر آفريدگان ، و زبانت ـ كه توصيفگر تو و بيان كننده حكم توست ـ و چشمت ـ كه به اذن تو نظاره گر است ـ و گواهت بر بندگانت ـ كه سَرور تلاشگر و پناهنده به تو و بنده درگاه توست ـ ، دور كن و او را پناه بده .

٦٦٤٤.امام مهدى عليه السلام : خدايا! بر محمّد و خاندان برگزيده محمّد ، در شب و روز ، درود فرست و مرا از شرّ بَدان ، كفايت كن .

ر . ك : ص ٣٨٣ (فصل دوم : عوامل نيك بختى / اخلاق و رفتار خوب) .