٦٣٧٤.امام صادق عليه السلام : هيچ بنده اى درباره خويشتن با خدا از درِ اخلاص و خيرخواهى درنيامد كه حق [خدا و خلق] را از خود بپردازد و حقّ خويش را [نيز بازستاند] . مگر كه اين دو ويژگى به او داده شد: روزى اى كفايت كننده و خشنودى اى نجاتبخش از جانب خداوند . [١]

٦٣٧٥.امام صادق عليه السلام : با سختگيرى ، توانگرى اى نيست و با خشنودى ، تنگ دستى اى .

و ـ پاك دامنى

٦٣٧٦.امام على عليه السلام : خشنود بودن به مقدار كفاف [از روزى]، پاك دامنى مى آورد.

[١] دو كلمه «نُصح» و «نصيحت» ، در عربى ، ضد غشّ شمرده مى شوند . كلمه «نصيحت» ، براى قصد خير به كار مى رود و «نُصح» در لغت ، به معناى «خُلوص» است . بنا بر اين، تعبير «ناصَحَ اللّه » ـ كه در اصل عربى حديث به كار رفته است ـ يعنى: «آنچه تنها براى خداوند و به قصد خيرخواهى براى دين و مخلوقات خدا اراده مى شود ، به سود شخص باشد يا به زيان او» .