دانشنامه عقايد اسلامي - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١١٣
فصل دوازدهم : خشنودى به قضا و قدر
١٢ / ١
تشويق به خُشنودى به قضا
٦٢٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از نيك بختى فرزند آدم ، خشنودى اوست به آنچه خداوند براى او حكم نموده است ، و از تيره بختى فرزند آدم ، ترك طلب خير از خداوند است و [نيز ]از تيره بختى فرزند آدم ، ناخشنودى اش از حكم خداوند درباره اوست .
٦٢٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از خوش بختى فرزند آدم ، خشنودى اوست به آنچه خداوند برايش قسمت نموده است .
٦٢٥٠.معانى الأخبار ـ به نقل از احمد بن ابى عبد اللّه ، از پدرش ، در: جبرئيل عليه السلام نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : اى پيامبر خدا! خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مرا با هديه اى پيش تو فرستاده كه آن را پيش از تو به كسى عطا ننموده است . پيامبر خدا فرمود : گفتم : آن چيست؟ گفت : شكيبايى و بهتر از آن . گفتم : آن (بهتر از شكيبايى) چيست؟ گفت : خُشنودى [به قضا] .