(اين آيات، سحر و دروغ نيست) بلكه قرآن با عظمت است كه در لوح محفوظ جاى دارد.
كه معلوم مى‌شود مرتبه‌اى از قرآن، در لوح محفوظ است.
و از اين صريحتر:
«بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فى‌ صُدُورِ الَّذينَ اوتُوا الْعِلْمَ» «١» ولى اين، آيات روشنى است كه در سينه دانشوران جاى دارد.
در اين آيه، قرآن آيات بيّناتى دانسته شده است كه در قلوب «اوتوا العلم» واقع مى‌گردد.
در روايت جالبى، امام باقر عليه السلام براى اثبات اينكه قرآن مرتبه‌اى غير از الفاظ مكتوب دارد و محلّ آن قلوب اولياى حق و ائمه هدى عليهم السلام است، به همين آيه استناد مى‌فرمايد:
ابو بصير مى‌گويد: امام باقر عليه السلام اين آيه را تلاوت فرمود:
«بَلْ هُوَ آياتٌ بَيِّناتٌ فى‌ صُدُورِ الَّذينَ اوتُوا الْعِلْمَ» سپس فرمود:
«يا ابا محمّد واللّه ما قال بين دفتّى المصحف. قلت مَنْ هُمْ؟ جعلت فداك. قال من عسى ان يكونوا غيرنا.» «٢» اى ابا محمّد! سوگند به خدا، اراده نكرد آنچه را كه ميان دو جلد مصحف قرار دارد.
عرض كردم: آنان چه كسانى هستند، جانم فدايت!؟
فرمود: چه كسى بجز ما مى‌تواند باشد؟
نكته فوق، در روايتى ديگر به‌طرزى زيبا مطرح شده و از آيات قرآنى در اثبات آن كمك گرفته شده است. اين روايات نمونه‌اى جالب از تفسير قرآن با قرآن است.
امام كاظم عليه السلام مى‌فرمايد:
«... انّ اللّه يقول فى كتابه «وَ لَوْ انَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ اوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْارْضُ‌