٤- بى‌تقوايى و شيطان‌زدگى‌ وقتى خداترسى و روح پرهيزكارى در انسان تضعيف شد، از شيطان اطاعت مى‌كند، و با تحريك شيطان انتخاب مى‌نمايد، كه مشكل بسيارى از خواص در جوامع بشرى شيطان‌زدگى است. امام على عليه السلام به معاويه نوشت:
«فَاتِّق اللّه يا معاويهُ فى نَفْسِك وَ جاذِبِ الشَّيطانَ قَيَادكَ» اى معاويه از خدا در كارهاى خود بترس، و اختيار خود را از دست شيطان درآور. «١» امام عليه السلام نسبت به طلحه و زبير و عايشه و ديگر پيمان‌شكنان و شورشگران جمل، شيطان‌زدگى را مطرح مى‌فرمايد، وقتى اخبار و اطّلاعات مربوط به سران جمل به امام رسيد هشدارگونه به مردم فرمود:
«الا وَ انَّ الشَّيطانَ قَد جَمَع حِزْبَهُ، وَاسْتَجْلَب خَيْلَهُ وَ رَجِلَهُ» «٢» آگاه باشيد، شيطان حزب و طرفداران خود را گرد آورده، و سواره و پيادگان لشگر خود را فراخوانده است.
هنوز هفت شب از پيروزى انقلاب اسلامى نگذشته بود كه پادگان مهاباد را عوامل استعمار گرفتند و مسلّحانه نظام تازه شكل گرفته را تهديد مى‌كردند، كه از سراسر كشور از گنبد تا كردستان، مشتى فريب خورده گرد آمدند آيا چيزى جز شيطان‌زدگى و وابستگى به قدرت‌ها مى‌توانست مطرح باشد؟
٥- دنياپرستى‌ بسيارى از خواص با دنياپرستى از حق روى برتافتند، و به باطل پيوستند، حق را مى‌شناختند، راه حق را مى‌دانستند. امّا دنياپرستى جان و دل آنان را تسخير كرده بود كه امام عليه السلام در نامه‌اى به عمرو عاص، علّت انحراف او را دنياپرستى معرّفى مى‌كند: