ولايت در قرآن
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

ولايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٨

سرانجام عامل نفوذى شده دست به انواع عمليّات جاسوسى زدند، يا در ترور شركت كردند و يا از منافع آمريكا حمايت نمودند.
٧- قدرت‌طلبى‌ قدرت طلبى يكى ديگر از آفات خواص است كه آنها را به انحراف كشانده تا حق و باطل را بهم بياميزند و امّتى را به انحراف بكشانند تا چند روزى با اغفال و تزوير حكومت كنند، امام على عليه السلام در نامه‌اى خطاب به طلحه و زبير مى‌نويسد:
«فَارْجِعا ايُّهَا الشَّيْخانِ عَنْ رَأْيِكُما، فَانَّ الآنَ اعْظَمَ امْرِكُما الْعارُ مِنْ قَبْلِ انْ يَتَجمَّعَ العارُ وَالنّارُ» «١» اى دو پيرمرد، از آنچه در انديشه داريد بازگرديد، هم‌اكنون بزرگترين مسأله شما عار است پيش از آنكه عار و آتش دامنگيرتان گردد.
در حوادث سالهاى اخير ديديم كسانى بر ضد ولايت فقيه گفتند و نوشتند، با اينكه در مجلس خبرگان خود حمايت كردند و امضاء دادند، آيا جز درد قدرت‌طلبى بيمارى ديگرى هم دارند؟ مى‌گويند ما برتريم، ما اعلم هستيم، كسى مثل ما وجود ندارد! و آنگاه عكس خود را بازيرنويسى به ٣ زبان بچاپ مى‌رسانند نشانگر قدرت طلبى و خودبرتربينى اين آقايان همانند طلحه و زبير دوران امام على عليه السلام نيست، آنها نيز در خط مقدم بيعت‌كنندگان بودند و خود از آغازگران فتنه جمل شدند.
٨- كينه‌توزى و انتقام‌جويى‌ برخى از خواص در تداوم انقلاب چون به خواسته‌هاى خود نرسيدند، و از حق‌گرايان مخلص، ضربه خوردند، با كينه‌توزى و حسادت‌ورزى بفكر انتقام جويى افتاده دست به هر اقدامى زدند و دين و دنياى خود را تباه ساختند كه حضرت زهرا عليها السلام، فرمود:
«وَ مَا الَّذى‌ نَقَمُوا مِن ابِى الْحَسَن؟ نَقَمُوا مِنْهُ وَاللَّهِ نَكيرَ سَيْفِهِ وَ قِلَّةَ مُبالاتِهِ لِحَتْفِهِ‌