تاريخ انبياء الهى از جمله پيامبر اسلام بزرگترين دليل بر اين سخن است كه پيامبران، حاكمان بر حق جامعه هستند و آنها تشكيل حكومت مى‌دهند چنانكه پيامبر اسلام در مدينه تشكيل حكومت داد و خود به اداره آن پرداخت و براى جنگ و جهاد لشگر بسيج مى‌كرد و ماليات‌ها را جمع‌آورى مى‌كرد و به اجراى حدود و قضاوت بين افراد مى‌پرداخت. پس اولين حاكمان الهى پيامبران هستند كه از طرف خدا براى اين كار برگزيده شده‌اند. و اولين حكومت را در تاريخ تشكيل داده‌اند.
در اسلام رئيس حكومت، پيامبر است و در زمان پيامبر نه‌تنها مقام دينى با رهبرى سياسى يكى بود، بلكه رهبرى دينى پايه و اساس رهبرى سياسى به شمار مى‌رفت. و مقام سياسى در اسلام از آن كسى است كه به مقام «ولايت» «١» برسد و «ولى‌الله» باشد تا شايستگى «ولايت» را پيدا كند.
در اسلام كسى مى‌تواند عهده‌دار مقام حكومت بشود و رهبرى سياسى را بر عهده بگيرد كه به مقام «ولايت» رسيده باشد و ولى‌الله باشد. لذا پس از پيامبر صلى الله عليه و آله، على عليه السلام داراى اين مقام است از اين رو پيامبر صلى الله عليه و آله درباره او فرمود:
«مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِىٌّ مَوْلاهُ» هركس كه من سرپرست و مولاى او هستم على عليه السلام سرپرست و مولاى او است‌ اين مقام پس از على عليه السلام از آن فرزندان او كه همه «اولياء الله» هستند مى‌باشد و اطاعت و فرمانبردارى از آنان عين اطاعت از خدا است:
«يا ايُّهَا الَّذينَ امَنُوا اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِى‌الْامْرِ مِنْكُمْ» «٢» اى ايمان‌آورندگان، از خدا اطاعت كنيد و از پيامبر و اولى‌الامر از خودتان اطاعت نمائيد.
به همين دليل بود كه همه امامان شيعه و پيروان راستين آنها هرگاه كه شرايط به آنان اجازه مى‌داد براى تشكيل حكومت اسلامى اقدام مى‌كردند. چنانكه على عليه السلام عهده‌دار