كه دلهاى پاك جوانهاى اعتكافى است، ديگرى با شبهه «مگر ما محجوريم، اينجا دلير مى‌پروراند نه مُريد» پر مى‌كند، او هم خوشش مى‌آيد، حرفى است جاذبه‌دار، مى‌گويد بله ما كه صغير نيستيم، از آن طرف هم حرف خوبى كه به او داده نشد، مى‌گويد ولايت فقيه چيه؟ وكالت فقيه آن هم (معاذ اللّه) دوره‌اى! اين نتيجه‌اش است.
اين بيان نورانى رسول خدا (عليه و آله آلاف التحية والثناء) را با آن بيان نورانى حضرت امير عليه السلام بررسى كنيد مى‌بينيد دل جوان سرزمين موات است، الآن هم گفته‌اند اين سرزمين موات مال شماست قبل از اينكه ديگرى بيايد و اين‌را با حنظل بذرافشانى كند شما با بهترين بذر شجره طوبى برويانيد «وَاللَّهُ انْبَتَكُمْ مِنَ الْارْضِ نَباتاً» «١» همين كار را بكنيد، كه اگر نكرديد آنها مى‌برند.
اين سخن هم از آن سخنهاى بسيار ناصواب است كه «الْباطِلُ يَمُوتُ بِتَرْكِ ذِكْرِهِ» نخير، حق هم «يَمُوتُ بِتَرْكِ ذِكْرِهِ»! مگر ٢٥٠٠ سال در اين مملكت حق نمرده بود، هر چه را كه اگر دفاع نكنيد، تبليغ نكنيد مى‌ميرد، و ذات اقدس اله هم اعلان خطر كرد، در قرآن كريم فرمود: مردم، شما نشد ديگرى «٢»، من بساط معجزه را براى اين پهن نكرده‌ام كه هر روز دين را از راه معجزه حفظ كنم، اگر خودم بخواهم از راه معجزه حفظ كنم نيازى به سفارش شما نيست، ولى روال تكامل در اين است كه به‌دست شما دين شما تكامل يابد.
در سوره مباركه ٤٧ فرمود «وَ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَ لكِنْ لِيَبْلُوَا بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ» «٣» انتصار يعنى انتقام، فرمود: اگر خدا مى‌خواست از اينها انتقام مى‌گرفت، به شما بگويم من دخالت نمى‌كنم ولى اگر شما قيام كرديد از آن به بعد «كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَليلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثيرَةً بِاذْنِ اللَّهِ» «٤» و اگر قيام نكرديد و گفتيد «اذْهَبْ انْتَ وَ رَبُّكَ فَقاتِلا انَّا ههُنا قاعِدُونَ» «٥» بدان، گرفتار سرنوشت تلخ قوم بنى‌اسرائيل خواهى شد.