ولايت در قرآن
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

ولايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٥

اگر زمين بدون امام بماند قطعاً فرو مى‌رود.
تأمّل در مجموع رواياتى كه در باب شناخت ائمّه معصومين عليهم السلام در كتب روايى معتبر شيعه (و بلكه عامّه) آمده است، اين نكته را ثابت مى‌كند كه پيشوايان دين و ائمه معصومين از نوعى احاطه و سعه وجودى برخوردارند و خصايص تشريعى آنان منبعث از اين مقامات عينى و واقعى آن بزرگواران است و از درون انسانها با آنها مرتبطند.
نور ولايت‌ در اصول كافى، كتاب حجّت، بابى است تحت عنوان «إنّ الائمه عليهم السلام نوراللّه عزوجل». «١» (امامان عليهم السلام نور خداى عزّوجلّ هستند)
از جمله روايات اين باب، روايت پرمعنايى است از ابى خالد كابلى: او مى‌گويد:
از امام باقر عليه السلام از آيه شريفه: «فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذى‌ انْزَلْنا» پرسيدم.
امام عليه السلام فرمود:
«يا أَبا خالِد النُّور وَاللَّهِ نُورُ الائِمَّةِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ وَ هُمْ وَاللَّهِ نُورُاللَّهِ الَّذى‌ أُنْزِلَ، وَ هُمْ وَاللَّهِ نُورُاللَّهِ فِى السَّمواتِ وَالْارْضِ. وَاللَّهِ يا أَباخالِد، نُورُ الْامامِ فى‌ قُلُوبِ الْمُؤْمِنينَ أَنْوَرَ مِنَ الشَّمْسِ المُضيئَةِ بِالنَّهارِ، وَ هُمْ وَاللَّهِ يُنَوِّرُونَ قُلُوبَ الْمُؤْمِنينَ وَ يَحْجُبُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ نُورَهُم عَمَّنْ يَشاءُ فَتُظْلَمُ قُلُوبُهُمْ.
وَاللَّهِ يا أَبا خالِد لا يُحِبُّنا عَبْدٌ وَ يَتَوَلَّانا حَتَّى يُطَهِّرَ اللَّهُ قَلْبَهُ. ...» «٢» اى ابو خالد: منظور از «نور» (در آيه شريفه) نور امامان از آل محمّد صلى الله عليه و آله تا روز قيامت است.
سوگند به خدا آنان همان نور خدا هستند كه نازل شده است. و آنان- به خدا سوگند- نور خدا در آسمانها و زمين مى‌باشند.
سوگند به خدا اى ابوخالد! نور امام در قلبهاى مؤمنان، فروزانتر از خورشيد تا بنده در روز است.
آنان- سوگند به پروردگار- قلبهاى مؤمنان را نورافشانى مى‌كنند. خداوند نور آنان را از