«يَقْتُلُونَ النَّبِيينَ بِغَيْرِ حَقٍّ» «١» براى چيست؟ نه تنها انبياء بلكه «يَقْتُلُونَ الَّذينَ يَأْمُرُونَ النَّاس بِالْقِسْطِ» «٢» براى چيست؟ اين قتل آمران به معروف و ناهيان از منكر به‌عنوان يأمرون بالقسط در كنار قتل انبياء با تكرار فعل، براى اهميت فعل را هم تكرار كرده است، فرمود تبهكاران هم انبياء را شهيد مى‌كنند و هم آمران به معروف و ناهيان از منكر را كه آمران بالقسطند آنها را هم مى‌كشند.
خوب اگر انبياء وكيل مردمند و قدرتشان را از توكيل مردم مى‌گيرند و مردم اينها را عزل كردند اينها براى چه مى‌جنگند، ذات اقدس اله به رسولش فرمود: «يا ايُّهَا النَّبِىُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنينَ عَلَى الْقِتالِ ...» «٣» اى پيامبر اگر نشد و تحريض تو اثر نكرد «لا تكلف الّا نفسك» «٤» اگر تنها هم شدى بايست، خوب يك وكيل كه با موكلش درگير نيست به يك وكيل كه نمى‌گويند بلند شو و با موكلت (فرعون) بجنگ «اذْهَبْ الى‌ فِرْعَوْنَ انَّهُ طَغى‌» «٥» ، هر چه شد شد، ما هم تو را يارى مى‌كنيم. «فَنَبَذْناهُمْ فِى الْيَمِّ» «٦» انبياء وكيل مردمند! كه اگر مردم به اينها رأى ندادند اينها حق زمامدارى ندارند، يا از طرف خدا منصوبند و مأمورند. در همين نهج البلاغه وجود مبارك حضرت امير عليه السلام فرمود: «جَعَلَ الْامامَةَ نِظاماً لِلْمِلَّةِ» «٧» خداوند امامت و رهبرى را براى نظام امور مردم قرار داد و اينكه انبياء الهى وكيل مردم باشند در زمامدارى؛ اين مطلب درست نيست.