گردانيده است، كيانند؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
اى جابر! آنها جانشينان من و پيشوايان امت اسلامى پس از من هستند، كه اولشان على بن ابيطالب، سپس حسن بن على، بعد حسين بن على، بدنبالش على بن حسين، و بعد محمد بن على، كه در تورات به باقر معروف است، و تو اى جابر دوران امامتش را درك خواهى كرد، پس سلام مرا به او برسان! پس از او پسرش جعفر الصادق، و بعد موسى بن جعفر، سپس على بن موسى، پس محمد بن على، بعدش على بن محمد، و بعد حسن بن على و پس از او همنام و هم كنيه من حجت خدا در روى زمين و بقيةالله فى الارضين خواهد بود ... «١» رابطه ولايت اولى‌الامر با ولايت خدا در آيه اولى‌الامر در اين آيه نكات تفسيرى مهمى نهفته است كه همگى از رابطه تنگاتنگ ولايت اولى‌الامر با ولايت خدا و رسولش حكايت مى‌كند كه دراينجا به برخى از آنها اشاره مى‌شود.
الف- وجوب اطاعت بى‌قيد و شرط از اولى‌الامر:
اين آيه شريفه اطاعت از اولى‌الامر را همانند اطاعت از خدا و رسول او به‌طور مطلق و بى‌قيد و شرط واجب گردانيده است. چه اين كه اگر چنين نبود حتماً قيد و شرطى درباره اطاعت از اولى‌الامر مى‌آورد. چنانكه درباره اطاعت از پدر و مادر و وجوب احسان به آنان در آيه ٨ سوره عنكبوت آورده كه اگر آنها شما را به شرك ورزيدن به خدا وادار كردند هرگز از آنها اطاعت نكنيد.
بنابراين، از اين‌كه در مورد كم‌اهميت‌تر، يعنى اطاعت از پدر و مادر در مسايل ساده زندگى، اطاعت محدود آنها را همراه با قيد و شرطش آورده، ولى در موضوع بحث و در اطاعت از اولى‌الامر با همه اهميتى كه دارد (چون اساس دين و سعادت آدمى در گرو اطاعت از خدا و رسول و اولى‌الامر است) بدون هيچ قيدى واجب شمرده شده، فهميده‌