مى‌بردند تا آنجا كه هنگام هجوم وهابيها به نجف، با دست و زبان با آنها جهاد كرد و خود همراه با علماى ديگر پيشاپيش رزمندگان به راه افتاد و مهاجمان را تار و مار نمود؛ سپس دستور داد ديوار بزرگى اطراف نجف بسازند، و نيز در نجف بين دو طائفه درگيرى رخ داد و با دخالت ايشان آن فتنه از بين رفت با اينكه ديگران او را منع مى‌كردند ايشان به‌خاطر امر بمعروف و نهى از منكر اين كار را انجام داد، مجموع اين كارها نشان دهنده اعتقاد استوار ايشان به ولايت فقيه است.
شيخ محمدحسن صاحب جواهر (متوفاى ١٢٦٦)
ايشان استاد فقهاى بزرگ است كه بزرگترين موسوعه فقهى را تدوين كرده است و در آن به ولايت مطلقه فقيه تصريح نموده و مى‌فرمايد: «فقيه دستش مانند دست امام است؛ زيرا منصب او منصب امام مى‌باشد. اين از امورى است كه فقيه بعد از كمى تأمل به آن قطع مى‌نمايد ... بنابراين سلطان جائر چه باشد و چه نباشد، ولايت فقيه، ثابت و نافذ است و با وجود فقيه نمى‌توان به سلطان جائر ماليات داد.» «١» و در جائى ديگر مى‌فرمايد:
«از ادله استفاده مى‌شود كه ائمه عليهم السلام اقامه حدود و احكام را بين مردم به فقهاء واگذار كرده و مردم را امر كرده‌اند كه ايشان را در اين امر، يارى كنند، و بين هيچيك از مناصب امام فرقى نيست و مى‌توان از كلمات اصحاب فهميد كه همه آنان آن را مسلم مى‌دانند زيرا كتبشان پر است از اين مطلب، كسى كه در آن شك كند گويى مزه فقه را نچشيده و كلمات فقها و ائمه را نفهميده است ...» «٢» شيخ مرتضى انصارى (متوفاى ١٢٨١)
ايشان را به علت دقت و عمق بسيار و كم‌نظيرش خاتم الفقهاء والمجتهدين لقب داده‌اند، «٣» شيخ انصارى از جهت جامعيت علم و عمل شخصيت كم‌نظيرى است، ايشان‌