تجلى ولايت در رفتار و گفتار فقهاى شيعه‌ حجةالاسلام والمسلمين محمدباقر تحريرى‌ بسم اللّه الرحمن الرحيم‌ مقدمه‌ خداوند متعال انسان را از دو بُعد مادى و روحى آفريده كه هر كدام داراى ويژگيها و تمايلات مخصوصى است؛ هر چند حقيقت و اصالت و ثبات و وحدت حقيقى انسان به بعد روحى و تجردى او است، ليكن در اثر ارتباط تنگاتنگ روح با بدن، آن دو در يكديگر تأثير گذارده و يك واقعيت را تشكيل مى‌دهند كه داراى هدفى عالى مى‌باشد، به‌گونه‌اى كه با اين نحوه وجود مطابقت داشته باشد و آن رسيدن به كمال مطلوب است.
نيل به اين هدف و تأمين نيازمنديهاى گوناگون او جز در پرتو اجتماع ميسّر نيست. لذا تمايل به اجتماع جزو كششهاى فطرى او محسوب مى‌شود.
از سوى ديگر لازمه زندگى اجتماعى، تزاحم بين منافع افراد جامعه در برخوردارى از مواهب طبيعى است كه بايد بين آنها عادلانه تقسيم گردد. سپس كشمكشهايى بين آنها رخ خواهد داد كه براى جلوگيرى از آن، مرزها و قوانينى لازم است كه تا اجتماع صالح تشكيل شده و بقا پيدا كند. چنين قانونى كه در راستاى رسيدن به كمال مطلوب باشد جز