«مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ اطاعَ اللَّهَ وَ مَنْ تَوَلَّى فَما ارْسَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفيظاً.» «١» هر كه رسول را اطاعت كند، خدا را اطاعت كرده و هر كه مخالفت كند (كيفر مخالفتش با خداست) و ما تو را به نگهبانى آنها نفرستاده‌ايم.
«وَ ما ارْسَلْناكَ الَّا كافَّةً لِلنَّاسِ بَشيراً وَ نَذيراً.» «٢» و ما تو را نفرستاديم، جز براى اينكه عموم بشر را (به رحمت خدا) بشارت دهى و (از عذابش) بترسانى.
ولايت امام معصوم عليه السلام‌ بنابر اعتقاد شيعه، پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ائمه معصومين عليهم السلام عهده‌دار حكومت و ولايت هستند و اين مقام از سوى خداوند براى آنان ثابت است و اطاعت از آنان به حكم خدا و رسول، واجب مى‌باشد. قرآن كريم مى‌فرمايد:
«انَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَالَّذينَ امَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ.» «٣» همانا ولى امر شما تنها خدا و رسول او و مؤمنانى هستند كه نماز به پا مى‌دارند و در حال ركوع، زكات مى‌دهند.
در شأن نزول آيه چنين آمده است: رسول خدا صلى الله عليه و آله بعد از نزول اين آيه از حاضران پرسيد: كدام يك از شما در حال ركوع صدقه داده است؟ شخصى كه انگشترى به او رسيده بود، در حالى كه به اميرالمؤمنين على عليه السلام، اشاره مى‌كرد، پاسخ داد: آن كس كه نماز مى‌خواند، اين انگشتر را به من داد. «٤» قال الصادق عليه السلام: