بالنده است؛ و با امامت و ولايت است كه نماز، زكات، روزه، حج، جهاد و ساير احكام الهى به تمام و كمال تحقق خواهد يافت. «١» امامت و ولايت، از ازل الآزال و ابدالآباد جارى و سارى بوده، و خواهد بود، چه اين‌كه اگر لحظه‌اى زمين از وجود حجتى از اولياى خاص الهى خالى شود «لَساخَتِ الْارْضُ بِاهْلِها» «٢» اهلش را در خود فرو خواهد برد! و اين‌كه امام باقر عليه السلام فرمود: خيمه اسلام بر پنج پايه استوار است كه عمود اصلى آن «ولايت» است كه «لَمْ يُنادَ بِشَىْ‌ءٍ كَما نُودِىَ بِالْوَلايَةِ» «٣» : به چيزى همانند ولايت در اسلام فراخوانده نشد، مفهومش اين است كه اقامه صلوة، صوم، زكات و اجراى حدود الهى و غير آن تنها در پرتو ولايت و امامت تحقق پذير است، و ولايت كليد گشاينده اسرار الهى و احكام دينى، و والى و امام، شاهد و دليل بر آن و تحقق بخش آن، و نيز مهر مقبوليت و صحت آن است! اما امروز كه آن ولايت عظمى در ولايت فقيه متجلى و محقق شده است تا دليل روشن و چراغ هدايتى براى گمراهان و واماندگان برهوت جهل و ظلمت تمدن جديد باشد بايد اين كلام نورانى حضرت ختمى مرتبت صلى الله عليه و آله را چراغ راه قرار دهيم، و به آن گوش جان بسپاريم كه فرمود:
«اسْمَعُوا وَ اطيعُوا لِمَنْ وَلَّاهُ اللَّهُ الْامْرَ فَانَّهُ نِظامُ الْاسْلامِ.» «٤» شنوايى داشته باشيد و اطاعت كنيد ولى امرى كه خدا بر شما گمارده است، زيرا او نظام اسلام است. (و موجوديت و قوام اسلام و حكومت اسلامى به وجود و حضور اوست).
چه اين‌كه منزلت و جايگاه ولى امر امت به منزله رشته‌اى است كه مهره‌هاى «گلوبند» را در كنار يكديگر جمع مى‌كند و نگه مى‌دارد، پس هرگاه اين رشته پاره شود مهره‌ها