ولايت در قرآن
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

ولايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٨

اوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى‌» «١» فَقَدْ وَرَثْنا نَحنُ هذَا القُرآنَ فَعِنْدَنا ما يَقْطَعُ بِهِ الْجِبالُ وَ يَقْطَعُ بِه البُلدانُ وَ يُحْيى‌ بِهِ الْمَوْتى‌ بِاذْنِ اللَّهِ. «٢» خداوند در قرآن مى‌فرمايد: «اگر به‌وسيله قرآن، كوهها به حركت درآيند يا زمينها قطعه قطعه گردند يا به‌وسيله آن با مردگان سخن گفته شود. (باز هم ايمان نخواهند آورد)» ما وارث اين چنين قرآنى هستيم. بنابراين نزد ما است آنچه كه به‌وسيله آن كوهها به حركت درمى‌آيند و شهرها قطعه‌قطعه مى‌شوند و به‌وسيله آن مردگان با اجازه خداوند زنده‌مى‌شوند.
امام عليه السلام در دنباله روايت، اين چنين استدلال مى‌كند:
«إِنَّ اللَّهَ تَبارَكَ وَ تَعالى‌ يَقُولُ: «وَ ما مِنْ غائِبَةٍ فِى السَّماءِ وَالْارْضِ الَّا فى‌ كِتابٍ مُبينٍ» «٣» ثُمَّ قالَ عَزَّوَجَلَّ: «ثُمَّ اوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا ...» «٤» فَنَحْنُ‌الَّذينَ اصْطَفَيْنَا اللَّهُ فَقَدْ وَرَثَنا عِلْم هذاالقُرآنِ الذى فِيهِ تِبْيانُ كُلِّ شَى‌ء.» «٥» خداوند مى‌فرمايد: «و هيچ موجود پنهانى در آسمان و زمين نيست مگر آنكه در كتاب مبين ثبت است.» سپس فرمود: «سپس اين كتاب (آسمانى) را به گروهى از بندگان برگزيده خود به ميراث داديم» ما همانانى هستيم كه خداوند (از ميان بندگانش) برگزيده است و ما وارث دانش اين قرآنى هستيم كه در آن، همه چيز بيان شده است.
ملخّص استدلال اين است كه طبق آيه اوّل «كتابى» وجود دارد كه قرآن آن را به «مُبين» توصيف مى‌كند و در اين كتاب همه چيز بنحو عيان وجود دارد و هيچ چيز پنهانى در آسمان و زمين نيست كه در آن نباشد. از طرف ديگر خداى متعال مى‌فرمايد كه «كتاب»