و نفوذ آن در متن جامعه، و نيز رساندن آن ارزشها به جايگاه اصلى و اصيل خويش كه در نظام طاغوتى بى‌اعتبار جلوه كرده بود مى‌باشد. از قبيل نماز، روزه، خمس، زكات، حج، جهاد، امر به معروف و نهى از منكر، همدردى و همدلى، اخوت اسلامى و غير آن.
قرآن كريم نيز در آيات بيشمارى، از جمله در آيه زير، احياى ارزشهاى اسلامى را از صفات و ويژگيهاى مؤمنان پيروان ولايت و رسالت مى‌داند كه در صورت حاكميت يافتن در زمين، فرهنگ غنى اسلام ناب را حاكم كرده؛ احكام و مبانى دينى و ارزشى آن را پياده خواهند كرد:
«الَّذينَ انْ مَكَّنَّاهُمْ فِى الْارْضِ اقامُوا الصَّلوةَ وَ اتَوُا الزَّكاةَ وَ امَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْامُورِ.» «١» همان كسانى (از مؤمنان) كه هرگاه در زمين به آنها قدرت بخشيديم، نماز را بر پا مى‌دارند، و زكات مى‌دهند، و امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند، و پايان همه كارها از آنِ خداست! آرى، چنين جامعه‌اى كه در آن اسلام و ارزشهاى اسلامى حاكم است مأمن و پناهگاه مسلمانان سراسر جهان، و حتى غير مسلمانان طرفدار آزادى و عدالت مى‌باشد، و مردم مسلمان و غير مسلمان در سايه حكومت و ولايتِ ولى فقيه عادل، در كمال امنيت و آسايش به همزيستى همراه با همدلى و پيوند قلبى ادامه مى‌دهند.