ديگرى هم هست «اولُو الْارْحامِ بَعْضُهُمْ اوْلى بِبَعْضٍ» «١» اين اولويت تفضيلى است.
«النَّبِىُّ اوْلى بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ انْفُسِهِمْ» حالا يك كسى مى‌گويد من حاضر نيستم كه جبهه بروم خيلى خوب، اگر پيامبر صلى الله عليه و آله يا امام عليه السلام گفت بايد بروى، بايد بروى! آدم در برابر ديگران مى‌تواند بگويد من آزادم، در برابر اللّه و رسول اللّه چى؟! بيعت كرده يعنى اين‌كه «باعَ عِرْضَهُ وَ نَفْسَهُ و مالَهُ» اگر نفروخت كه بيعت نكرده و اگر فروخت هرگونه تصرفى غاصبانه است بايد مشترى و خريدار اجازه بدهد، مشترى خدا و پيامبر صلى الله عليه و آله است، حال مى‌بينيد بعضى‌ها چگونه عمرى غاصبانه زندگى مى‌كنند. از اين بخش سوره مباركه احزاب است كه اين آيه «النَّبِىُ اوّلى‌ بِالْمُؤمِنِينَ مِنْ انْفُسِهِمْ» هست، خوب اين اولويت تعيينى است وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد كسى حق ندارد بگويد من اراده‌ام اين است. اين لسان نفى و اثبات هر دو در قرآن با دو آيه آمده است، لسان اثبات همين آيه «النَّبِىُّ اوْلى‌ بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ انْفُسِهِمْ» است و لسان نفى‌اش هم آيه «ما كانَ لِمُؤمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ اذا قَضَا اللّهُ و رَسُولُهُ انْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةِ» «٢» آنجا فرمود «اين اولى‌ است» و اينجا فرمود «كسى حق ندارد.» خوب پس اين مى‌شود اولى‌ همين را ذات مقدس حضرت رسول صلى الله عليه و آله در طليعه خطبه غدير گفته و اقرار گرفته «الَسْتُ اوْلى‌ بِكُمْ مِنْ انْفُسِكُمْ قالُوا بَلى‌، قالَ مَنْ كُنْتُ مَولاهُ فَعَلِىٌّ مَولاهُ» «٣» خوب عدالت روشن يعنى چه؟ بيِّن الرشد يعنى چه؟ ابهامى در فهم اين حديث هست؟
همين اولى‌ بودن به تصرف همين زمامدارى جان و مال، همين مال على عليه السلام است. حالا ببينيد با اين چه بازى كردند، مى‌گويند وكالت است! مى‌گويند اگر مردم انتخاب كردند كردند و اگر انتخاب نكردند كه نكردند، مردم كه قيم نمى‌خواهند مردم كه محجور نيستند!، ببينيد تفاوت ره از كجا تا كجاست، ... چرا اين همه تلاش كردند و ائمه عليهم السلام به شاگردانشان ياد دادند كه اگر در دهى مى‌خواهيد زندگى كنيد ببينيد در آنجا يك روحانى هست يا نيست، اگر نيست آنجا نرويد، مگر انسان حق دارد هر جايى زندگى كند،