و در مورد رويدادهاى پديد آمده، بايد به راويان حديث ما رجوع كنيد، آنان حجت من بر شما هستند و من حجت خدا بر آنها هستم.
امام خمينى درباره اين سؤال كه حوادث واقعه چيست؟ مى‌فرمايد:
«همين حوادث سياسى است و اما الحوادث الواقعه، حوادث همين سياستهاست، اين حادثه‌ها عبارت از امور جارى است كه براى ملتها پيش مى‌آيد. اين است كه بايد به كسانى كه در رأس هستند مراجعه كنند و الا مسأله گفتن ... چيزهايى است كه مرسوم بوده است. «١» امام حسن عسگرى عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«فَامَّا مَنْ كانَ مِنَ الْفُقَهاءِ صائِناً لِنَفْسِهِ حافِظاً لِدينِهِ مُخالِفاً عَلى هَواهُ وَ مُطيعاً لِامْرِ مَوْلاهُ فَلِلْعَوامِ انْ يُقَلِّدُوهُ» «٢» هر يك از فقها كه نفس خويش را (در برابر گناه و خوارى) حفظ كند و حافظ دين خويش بوده، با هواى نفس خود مخالفت ورزد و مطيع امر مولاى خود باشد، بر عوام است كه از او تقليد كنند.
امام موسى بن جعفر عليه السلام درباره نقش فقيهان در پاسدارى از دين مى‌فرمايد:
«لِانَّ الْمُؤْمِنينَ الْفُقَهاءَ حُصُونُ الْاسْلامِ كَحِصْنِ سُورِ الْمَدينَةِ لَها.» «٣» فقيهان مؤمن دژهاى حافظ اسلامند، بسان حفاظت ديوارهاى شهر از آن.
امير مؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد: رسول خدا صلى الله عليه و آله سه مرتبه فرمودند: «اللَّهُمَّ ارْحَمْ خُلَفائى‌.» خدايا جانشينان مرا رحمت كن. پرسيدند جانشينان شما كيستند؟ فرمود:
«الَّذينَ يَأْتُونَ مِنْ بَعْدى‌ يَرْوُونَ حَديثى‌ وَ سُنَّتى‌ فَيُعَلِّمُونَهَا النَّاسَ مِنْ بَعْدى‌» «٤» كسانى كه بعد از من مى‌آيند و حديث و سنت مرا روايت مى‌كنند و آن را پس از من به مردم مى‌آموزند.