و رفتار خويش قرار دهند و دستورات دينى را از او بياموزند ... چنين كسى قول و عملش سند و حجّت است براى ديگران «١»، اين همان منصبى است كه قرآن كريم درباره پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«لَقَدْ كانَ لَكُمْ فى‌ رَسُولِ اللَّهِ اسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرجُوا اللَّهَ وَالْيَوْمَ الْاخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيراً.» «٢» براى شما در (رفتار) فرستاده خدا نمونه نيكوست براى آنان كه اميدوار به خدا و روز ديگرند و خدا را بسيار ياد كنند.
«قُلْ انْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونى‌ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ وَ يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ.» «٣» بگو اگر خدا را دوست داريد، از من پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را بيامرزد.
امام راحل و فقيد در باب ولايت مى‌فرمايد:
ولايت يعنى حكومت و اداره كشور و اجراى قوانين شرع مقدس (كه) خداوند متعال، رسول اكرم صلى الله عليه و آله را «ولى» همه مسلمانان قرار داده و تا وقتى آن حضرت باشند حتى بر حضرت امير عليه السلام ولايت دارند. پس از آن حضرت، امام بر همه مسلمانان حتى بر امام بعد از خود ولايت دارد، يعنى اوامر حكومتى او درباره همه نافذ و جارى است و مى‌توانند قاضى و والى نصب و عزل كنند. همين ولايتى كه براى رسول اكرم صلى الله عليه و آله و امام در تشكيل حكومت و اجراء و تصدى اداره هست براى فقيه هم هست. «٤» ولايت خداوند اگر قبول كنيم كه كمال انسان در عبوديت است و او فقط عبد خداست و لاغير، پس غير خدا هر كه و هر چه هست، ولى و مولاى حقيقى نيست و تنها ولى انسان، خداست و