ولايت در قرآن
 
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص

ولايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧٤

بعد از او چه كسى؟ فرمود «حسين» عرض كردم بعد از او كى؟ فرمود: «على بن الحسين» باز سكوت كرد پس بدين طريق بعد از ذكر هر يك از نامها سكوت مى‌كرد و من سؤال مى‌نمودم تا اينكه آخرين فرد آنها را نام برد.» «١» چگونگى اطاعت از «اولى‌الامر» در دوران غيبت‌ قرآن كريم «اولى‌الامر» را به‌عنوان زمامداران جامعه اسلامى پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله معيّن كرده و با ادلّه عقلى و نقلى ثابت شد كه اين زمامداران همان امامان معصوم دوازده‌گانه از خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله هستند.
دوران حضور جانشينان معصوم پيامبر صلى الله عليه و آله در متن جامعه و بين مردم مدّتى حدود دو و نيم قرن به طول انجاميد و آنان در اين مدّت توانستند چگونگى تخصيص و تقييد بسيارى از عمومات و اطلاقات كتاب خدا را براى مردم تبيين كنند ولى به دليل قدر ناشناسى مردم و عدم استفاده آنان از محضر اولياى منصوب الهى، حكمت و مشيّت خداوند بر اين تعلق گرفت كه امام دوازدهم حضرت حجّت ابن الحسن امام زمان (عج) در پرده غيبت قرار گيرد و براى مدّتى طولانى و نامعلوم از نظرها مستور بماند.
اكنون اين سؤال مطرح است كه در دوران غيبت امام عصر «ارواحنا فداه»- بويژه در عصر غيبت كبرى‌- تكليف جامعه بشرى و بويژه امت اسلامى در امر حكومت چيست؟
آيا مى‌توان گفت، اختيار تعيين حاكم به خود مردم تفويض شده است و مردم با داشتن قانون الهى اسلام و آنچه از مقيّدات و مخصّصات كه توسط ائمه معصومين عليهم السلام تبيين شده، نيازى به حكم و والى منصوب ندارند؟
به روشنى پيداست كه پاسخ منفى است، زيرا: طبق اصول پذيرفته قبلى، وجود قوانين بى عيب و مترقّى الهى، نياز جامعه بشرى را به انسانى امين و قانون شناس كه بتواند سرپرستى جامعه و اجراى قوانين را عهده‌دار شود منتفى نمى‌سازد، ضمن آنكه چنين فردى لزوماً بايستى از سوى خدا، رسول يا اولى‌الامر به اين سمت منصوب شده باشد و