ولايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٧١
محسوب نمىشود. بنابراين لازمه سخن فخر رازى و كسانىكه عقيدهاو را تعقيبكردهاند اين مىشود كه عملًا اطاعت از «اولىالامر» تعطيل گردد يا بهصورت يك موضوع بسيار نادر و استثنايى درآيد يا بهتر بگوييم مصداق خارجى براى «اولىالامر» پيدا نشود.
از مجموع آنچه گفته شد نتيجه مىگيريم كه آيه شريفه تنها رهبرى پيشوايان معصوم را پس از پيامبر اثبات مىكند.
«اولىالامر» در روايات احاديث زيادى در كتابهاى شيعه و سنّى موجود است كه آيه مذكور را به اهل بيت عليهم السلام تفسير نموده و عصمت را در مصداق «اولىالامر» لازم دانستهاند. بهعنوان نمونه به چند حديث اشاره مىشود:
حضرت على عليه السلام به معاويه نوشت:
آيه «اطيعُوا اللَّهَ وَ اطيعُوا الرَّسُولَ وَ اولِىالامْرِ مِنْكُمْ» درباره ما اهل بيت نازل شده نه درباره شما» «١» بريد بن معاويه (در حديثى) مىگويد:
تفسير آيه «اطيعوا اللّه و اطيعوا الرسول و اولىالامر منكم» را از امام باقر عليه السلام پرسيدم فرمود: مراد از آيه فقط ما هستيم. «٢» تفسير آيه «اطيعوا اللّه» را از حضرت صادق عليه السلام پرسيدند فرمود:
«اولىالامر» يعنى صاحبان فقه و دانش. پرسيدند: آيه خاص است يا عام؟ فرمود: مخصوص ما است.» «٣» جابر تفسير آيه «اطيعوا اللّه و اطيعوا الرسول و اولىالامر منكم» را از حضرت