فرمان پيروى از آنها را داده است. قرآن كريم در اين مورد كه اطاعت از انبيا به اذن خداوند، در واقع اطاعت از پروردگار است مى‌فرمايد:
«وَ ما ارْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ الَّا لِيُطاعَ بِاذْنِ اللَّه» «١» هيچ پيامبرى را نفرستاديم مگر براى آنكه به اذن خداوند، دستوراتش اطاعت شود.
ضرورت تداوم ولايت الهى‌ با توجّه به اصول پذيرفته شده فوق بايد اذعان داشت كه ضرورت رهبرى و حاكميّت انبياى الهى بر جوامع بشرى پس از رحلت انبيا نيز به قوّت خود باقى است و بايد به‌نوعى ادامه پيدا كند، به‌ويژه آنكه در دين يك سلسله دستورهاى اجتماعى از قبيل حدود، ديات، قصاص، جهاد، دفاع و ... وجود دارد. خود اين دستورها نشان‌دهنده آن است كه دين نيازمند يك قدرت اجرايى و سرپرستى و ولايت اجتماعى است.
شيعه به‌عنوان يكى از مهمترين فرق اسلامى و به‌عنوان پيرو راستين رسول الله صلى الله عليه و آله و جانشينان وى معتقد است آيين مقدّس اسلام در اين باره روشى منطقى، متين و معقول ارائه كرده و همه مسلمانان را به رعايت آن موظّف نموده است.
آيات فراوانى از قرآن كريم در فرصتها و فرازهاى گوناگونِ دوران رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله، به تبيين ديدگاه اسلام در مورد نحوه حاكميّت بر جامعه اسلامى پرداخته و پس از خدا و رسول صلى الله عليه و آله، افراد خاصّى را با بيان امارات و مشخصاتى روشن، صريح و غير قابل انطباق بر سايرين، به‌عنوان حاكمان جامعه اسلامى معرّفى كرده است.
گو اينكه عواملى از قبيح كج‌فهمى و سوء برداشت از مفاهيم قرآنى، مناقشه در تفسير آيات قرآن، دورى و بى‌بهرگى شمارى از متفكّران و مفسّران قرآن كريم از مكتب اهل بيت عليهم السلام، تفسير به رأى برخى از آيات قرآن و مسخ حقايق دينى توسط وعاظالسّلاطين و آخوندهاى دربارى به نفع حكّام جور و ... سبب شده است كه امر حاكميّت بر جامعه اسلامى از مسير و مجرايى كه خدا و رسول براى آن قرار داده خارج‌ ولايت در قرآن ١٧٥ چگونگى اطاعت از«اولى‌الامر» در دوران غيبت ص : ١٧٤