دراين آيه نكاتى است كه براى تبيين مراد از مأموريت مهم پيامبر صلى الله عليه و آله بايد بيان گردند.
١- با توجه به اين‌كه آيات سوره مائده در اواخر عمر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نازل شده است، و نيز با توجه به تأكيدهاى پى در پى آيه شريفه، و خطاب به پيامبر صلى الله عليه و آله با لفظ «يا ايها الرسول» كه تنها در دو مورد آمده است: يكى در اين آيه و ديگرى آيه ٤١ همين سوره، همچنين هشدار پيامبر صلى الله عليه و آله به اين‌كه عدم انجام مأموريت محوله بمنزله عدم ابلاغ رسالت است، همه و همه از يك حادثه مهم و پيام سرنوشت سازى خبر مى‌دهد كه تاكنون به‌طور رسمى ابلاغ نشده، و به‌گوش همگان نرسيده است. روشن است كه اين پيام و مسأله مهم، از نوع توحيد، نبوت، معاد و نيز مسايل فرعى فقهى، يا مسأله جنگ و مبارزه با كفار و مشركان و غير آن نبوده است، زيرا همه اين مسايل تبيين شده، و كار مشركان نيز يكسره شده بود.
تنها يك مسأله مهم و سرنوشت ساز اسلام يعنى مسأله امامت و رهبرى بطور رسمى ابلاغ نشده بود. «١» ٢- اما اين‌كه چگونه مى‌توان تعيين كرد كه مراد از ولايت و امامت در اين آيه، ولايت و امامت به معناى حكومت و رهبرى سياسى و سرپرستى امور مردم مسلمان است نه صرف ولايت به‌معناى محبت و دوستى و يا ولايت تكوينى، شواهد فراوانى وجود دارد، كه برخى از آنها را در اينجا مى‌آوريم، و آن عبارت است از:
الف- ولايت تكوينى حضرت على عليه السلام و ساير معصومين عليهم السلام چنانچه پيش از اين هم گفتيم قابل وضع ظاهرى نيست؟
ب- ابلاغ وجوب دوستى اهل‌بيت پيامبر صلى الله عليه و آله بر مسلمانان در آيات ديگرى نظير آيه ٢٣ سوره شورى‌ و مانند آن انجام شده، و به گوش مسلمانان رسيده بود.
ج- ابلاغ ولايت تكوينى و يا ولاء محبت و دوستى على عليه السلام و ساير اهل بيت عليهم السلام خطرى را متوجه پيامبر صلى الله عليه و آله نمى‌كرد تا خدا بفرمايد: «والله يعصمك من الناس»: خدا تو را از خطر برخى مردم حفظ مى‌كند.