دريافت كرده و به صورت «احاديث قدسى» توسط آن حضرت ارايه گرديده است، درحالى كه سخنان خود پيامبر و نيز امام كه از راههاى ديگر دريافت داشته، و به آنها القا و الهام شده است، تحت عنوان «روايات و احاديث» توسط خود پيامبر و يا امامان پس از او بيان شده است. «١» پس ولايت تشريعى به نحوى كه بيان گرديده است شأنى از شؤون پيامبر صلى الله عليه و آله و امام عليه السلام محسوب مى‌شود كه به نام شأن «مرجعيت دينى» در بيان و تبليغ احكام مطرح است. علاوه بر شأن تشريع، و يا به بيان رساتر شأن تبليغ، تبيين و تفسير دين، شؤون ديگرى نيز هست كه در واقع از شعبات شأن تشريع مى‌باشند و آن شأن قضا و داورى، و شأن زعامت سياسى و رهبرى اجتماع اسلامى مى‌باشد، كه به آنها نيز مى‌پردازيم. «٢» ولاء قضا و داورى‌ يكى‌ديگر از ولايتهايى‌كه قرآن كريم براى غيرخدا، از پيامبران و ائمه عليهم السلام اثبات مى‌كند، ولاء قضا و داورى است. در اينجا اين نكته را يادآور مى‌شويم كه منصب قضا و داورى از مناصب و شؤونى است كه از ولايت تشريعى آن بزرگواران سرچشمه مى‌گيرد، و به اصطلاح شأنى از شؤون ولايت تشريعى آنان است نه اين‌كه چيزى غير آن و قسم ديگرى از اقسام ولايت و قسيم ولايت تشريعى به حساب آيد. زيرا ولايت در تقسيم كلى يا تكوينى است يا تشريعى. ولاء قضا و داورى، و همچنين ولاء زعامت و رهبرى كه بعدازاين مطرح خواهيم‌كرد همه از بخشها و شؤون و يا به تعبيرى از ابعاد ولايت تشريعى محسوب‌مى‌شوند.
در اينجا چند آيه قرآن مربوط به ولاء قضا و داورى معصومين عليهم السلام را مى‌آوريم:
«انَّا انْزَلْنا الَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما اريكَ اللَّهُ» «٣»