«... قُلْ لا اسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ اجْراً الَّا الْمَوَدَّةَ فِى الْقُرْبى‌» «١» بگو من هيچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‌كنم جز دوستى با نزديكانم [: اهل بيتم‌] دعوت به محبت، و به‌عبارت بهتر، ولاء محبت اهل بيت عليهم السلام حكمت و فلسفه ارزشمندى دارد كه سودش به خود انسان برمى‌گردد. قرآن از زبان پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ اجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ انْ اجْرِىَ الَّا عَلَى اللَّهِ ...» «٢» بگو آنچه از پاداش از شما [كه همان محبت ورزى اهل بيتم باشد] درخواست مى‌كنم، پس آن براى خودتان است، زيرا پاداش من تنها نزد خداست و بس! ولاء محبت در حقيقت زمينه‌اى است براى ساير ولاءها كه بعداً توضيح خواهيم داد.
رشته محبت است كه مردم را به اهل بيت پيامبر صلى الله عليه و آله پيوند مى‌دهد تا از وجودشان الگو گرفته، و استفاده كنند، و نيز فرامين و دستوراتشان را بكار بندند، كه آن مايه رستگارى و سعادتمندى آنان است.
ولايت تكوينى خاص‌ ولايت تكوينى، يعنى سلطه و قدرت تصرف بر جان و جهان و نفوذ عام يك اراده متعالى و متكامل در نظام تكوين، كه اين خود بر دو قسم است: «ولايت تكوينى خاص، ولايت تكوينى اخص. ولايت تكوينى اخص، مخصوص خدا و در شعاع محدودترى مخصوص اولياى خاص او، از انبيا و اوصياى آنان و برخى انسانهاى معصوم و متكامل ديگرى‌است.
ليكن اكنون محل بحث در اينجا، ولايت تكوينى قسم اول آن، يعنى ولايت تكوينى خاص است، و مراد از آن اين است كه انسانهاى مؤمن مى‌توانند در پرتو عبادت و تقوا به مقامات معنوى و قرب الهى برسند، و در نتيجه بر اين نوع ولايت خاص الهى دست يابند. در قرآن كريم نمونه‌هاى فراوانى از اين نوع ولايت براى انسانهاى وارسته و والامقام از ميان غير پيامبران و معصومان ديگر اثبات شده است!