ولايت در قرآن - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٥
مشروعيت ندارد و مطاع نيست. «١» ٩- محوريت ولايت براى محبت و عداوت در نظام ولائى: درنظام ولائى، محور همه محبتها و دشمنيها ولايتاست و حب و بغضها تنها برايناساس ارزيابى و مشخصمىشوند.
زنان و مردان اهل ايمان در نظام ولايت، تنها بر اين اساس، پيوند محبت و دوستى برقرار مىكنند و جامعه ولايىرا در فضائىاز تعاطف و تراحم وتقدس سامان مىدهند. «٢» ١٠- رشد و توسعه همهجانبه در نظام ولائى: در نظام ولائى هدف در حركت و آهنگ كلى جامعه، رشد و توسعه حقيقى آدمى در همه ابعاد و وجوه شخصيتى اوست.
قرآن كريم، خداوند را ولى مرشد مىنامد. از اين تعبير اين نكته مفهوم مىشود كه اگر نظام اجتماعى بر محور ولايت خدا و خلفاى او استوار نباشد، رشد حقيقى انسانها تأمين نخواهد شد و تمدن و مدنيت اگر در نظام ولائى صورت نپذيرد، تأمين كننده رشد و توسعه حقيقى نيست. «٣» ١١- تأمين خير و سعادت حقيقى در نظام ولائى: خير و سعادت حقيقى انسان تنها در گرو برقرارى نظام ولائى است. بيشترين و پايدارترين لذتهاى حقيقى تنها در پرتو نظام ولايت تأمين مىشود و كمال مطلوب انسان فقط در جامعهاى كه براساس نظام ولائى اداره مىشود، حاصل مىگردد. «٤» ١٢- رستگارى دنيا و آخرت در نظام ولائى: سعادت و خوشبختى در نظام ولائى، منحصر به زندگى مادى و رفاه دنيوى نيست. توسعه در ابعاد دنيوى و شؤون اخروى وجود آدمى تنها در نظام ولائى تأمين مىشود و بستر حركت و تحول در نهادهاى اجتماعى نظام ولايت، به سمت فعليت بخشيدن به همه استعدادهاى دنيوى و اخروى انسان است. نتيجه اين فعليت يافتنها، برخوردارى از بالاترين لذات ممكن در حيات