جهانى سازى درعرصه فرهنگ و سياست - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٨٧

فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ. (روم: ٣٠)
پس روى خود را متوجه آيين خالص پروردگار كن! اين فطرتى است كه خداوند، انسانها را بر آن آفريده. دگرگونى در آفرينش الهى نيست. اين است آيين استوار، ولى بيشتر مردم نمى‌دانند.
٢- ٣. آخرت گرايى‌ در انديشه دينى و اسلامى به عنوان اعتقاد به معاد ياد مى‌شود. تأكيد اسلام بر معاد، به منظور تأسيس يك نظام جهانى است تا در كنار اعتقاد به مبدأ، بر سرنوشت‌ساز بودن نقش اين باور (: اعتقاد به معاد) در جهت‌گيرى زندگى فردى، جمعى و جهانى هويدا گردد. زيرا، چنين اعتقادى، رفتار اجتماعى را متأثر مى‌سازد و آن را تحت كنترل در مى‌آورد. قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد: أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ (مؤمنون: ١١٥): آيا چنين پنداشته‌ايد كه شما را بيهوده آفريده‌ايم و هرگز به سوى ما باز نمى‌گرديد.
٣- ٣. كرامت انسانى‌ خداوند انسان را گرامى داشته است. «١» در نظرگاه اسلامى، انسان موجودى مادى و معنوى است. از اين رو، برنامه جهانى شدن تمدن اسلامى با برنامه جهانى شدن غربى- كه در پى سلطه بر انسان است- از بنيان متفاوت است. اسلام در پى ارج نهادن به انسانها است «٢» و تنها پذيرش آگاهانه و آزادانه پيام دين را مى‌طلبد و هرگز در صدد تحميل عقيده بر انسان نيست.
با توجه به اين سه اصل، برنامه‌هاى جهانى اسلام عبارتند از:
- ارزيابى انسانها بر مدار عقيده و ايمان، نه بر مدار نژاد و خون و مانند آن؛ - نفى سلطه گرى و سلطه پذيرى؛ - طرح و اجراى اصول و حقوق مشترك براى همه انسانها، اعم از كافر و مسلمان؛ - پاى‌فشارى بر كرامت و عزت ذاتى انسانها و ايجاد و گسترش عدالت جهانى.