جهانى سازى درعرصه فرهنگ و سياست - شیرودی، مرتضی - الصفحة ٤٥

كشورهاى پيشرفته سرمايه‌دارى، يك زندگى مستقل از اقتصاد كشورهاى جهان سوم پيدا كرده است. هدف بخش ماليه جهانى، توسعه فعاليت و تسريع در گردش مازاد اقتصادى براى رونق و توفيق مالى و اقتصادى غرب است نه شرق. «١» براى رونق بخشيدن به ماليه جهانى، عرضه كافى يك پول معتبر بين‌المللى لازم بود، و آن پول، دلار بود كه از سوى بنگاه‌هاى چند مليتى آمريكايى و نهادهاى مالى آمريكا به طرف جهان سرازير شد، و طى سال‌هاى ١٩٦٩ تا ١٩٧٧/ ١٣٤٨ تا ١٣٥٦ شمار دلارهايى كه به خارج از كشور فرستاده شد، به ٥/ ٤ برابر رسيد. در اين راه، آمريكا از پايان سال ١٩٦٩/ ١٣٤٨ تا پايان سال ١٩٧٢/ ١٣٥١ اندوخته‌هاى جهانى خود را دو برابر كرد، يعنى در فاصله كوتاه سه ساله، آمريكايى‌ها به اندازه كل تاريخ آمريكا، سرمايه‌هاى خود را افزايش دادند، اين كار نتيجه اقدام ريچارد نيكسون در قطع رابطه دلار با طلا بود. اين امر موجب شد كه كشورهايى كه بايد اندوخته‌هايى را به صورت طلا داشته باشند، تا نوسانات اقتصادى را كنترل نمايند، ناگزير شدند، دلار را جايگزين طلا كردند. در نتيجه، دلار به صورت پول اصلى براى ذخيره ارزى كشورها درآمد. البته اعتبار دلار نسبت به آن سال‌ها سقوط كرده، ولى همچنان سلطه جهانى خود را حفظ كرده است. «٢» كارگران مهاجر: پذيرش كارگران مهاجر از سوى هر كشورى، تهديدى عليه فرصت‌هاى شغلى و اقتصاد داخلى آن كشور است، اما اگر مهاجران از نيروهاى متخصص باشند، نعمتى بزرگ براى مهاجرپذيران خواهند بود؛ به آن جهت كه كشورهاى مهاجرپذير، بدون صرف پول فراوان و زمان طولانى، به نيروى ماهر دست يافته‌اند. شايد به اين علت است كه از مراحل آغازين رشد و توسعه در بخشى از جهان، سيل نيروى انسانى زبده، چه به صورت اختيارى و چه اجبارى، به سوى آن كشورها در جريان است. از اين رو، مهاجرت اجبارى ٥/ ٩ ميليون برده آفريقايى طى سال‌هاى ١٥٠٠ تا ١٨٠٠/ ٨٧٩ تا ١٠٧٩ به غرب، نبايد تعجبى را برانگيزد! «٣» با رشد توسعه در غرب، آمار مهاجران افزايش يافت، به گونه‌اى كه بين سال ١٨٤٥ تا ١٩١٤/ ١٢٢٤ تا ١٢٩٣، حدود ٤١ ميليون نفر، تنها به قاره آمريكا مهاجرت كردند. پس از