منابع و مآخذ جهانى سازى درعرصه فرهنگ و سياست ١٤٤ منابع و مآخذ اٌلف. كتب مقدس‌ ١. قرآن مجيد، ترجمه آيت اللَّه ناصر مكارم شيرازى، قم: دارالقرآن‌كريم، بى‌تا.
٢. نهج البلاغه، ترجمه محمدمهدى فولادوند، تهران: صائب، ١٣٧٨.
ب. كتب مرجع‌ ١. آشورى، داريوش، فرهنگ سياسى، تهران: مرواريد، ١٣٥٨.
٢. دهخدا، على اكبر، لغت‌نامه دهخدا، تهران: دانشگاه تهران، ١٣٧٣.
٣. ساروخانى، باقر، دايرةالمعارف علوم اجتماعى، تهران، كيهان: ١٣٧٠.
٤. عميد، حسن، فرهنگ عميد، تهران: اميركبير، ١٣٧١.
٥. صليبا، جميل، واژه‌نامه فلسفه و علوم اجتماعى، ترجمه صادق سجادى، تهران: شركت سهامى انتشار، ١٣٧٠.
٦. مفردات فى غريب القرآن، قم: دفتر نشر الكتاب، ١٤٠٤.
٧. نفيسى، على‌اكبر، فرهنگ نفيسى، تهران: خيام، ١٣٥٥.
٨. Bible (كتاب مقدس) كه شامل عهد عتيق و عهد جديد است.
ج. كتب فارسى‌ ١. آيور، مك، جامعه و حكومت، ترجمه ابراهيم على كنى، تهران: بنگاه ترجمه و نشر كتاب، ١٣٤٤.
٢. ابطحى، حسين، برنامه‌ريزى و كنترل پروژه، تهران: نشر قومس، ١٣٧٢.
٣. ابوالحمد، عبدالحميد، مبانى سياست، تهران: توس، ١٣٦٨.
٤. اسميت، آنتونى، ژئوپلتيك اطلاعات، ترجمه فريدون شيروانى، تهران: سروش، ١٣٦٤.
٥. امام خمينى (ره)، صحيفه نور، ج ١٧ و ١٣، تهران: مركز مدارك فرهنگى انقلاب اسلامى، ١٣٦٤.
٦. امين، سمير، ملت عرب، ناسيوناليسم و مبارزه طبقاتى، ترجمه غ. وثيق و م. قرچه‌داغى، تهران: پژواك، ١٣٥٩.
٧. ايران‌زاده، سليمان، جهانى شدن و تحولات استراتژيك در مديريت و سازمان، تهران: مركز آموزش دولتى، ١٣٨٠.