جهانى سازى درعرصه فرهنگ و سياست - شیرودی، مرتضی - الصفحة ١٣١
راه سوم به معناى دورى جستن از انزواى رهبانى و شهوت پرستى نفسانى، يا راهى ميان قشرىگرى و غرب گرايى است. راه سوم، راه خلاقيت، توليد، اجتهاد، نوانديشى، اصولگرايى و ارزشمدارى است. يعنى راه بدون ريا كارى و بدون عمل زدگى، راه نوانديشى بدون بدعتگذارى و راه آزادانديشى بدون اباحهگرى. و اين همان انديشهاى است كه ما از آن به عنوان مردم سالارى دينى نام مىبريم. «١» ٢. راهكارهاى مقابله با جهانىسازى بر پايه استراتژيها و نظريههاى فوق، مىتوان راهكارهاى عملى متعددى را براى مواجهه با جهانىسازى ساخت و سپس به آن پرداخت. راهكارهاى مصداقى هم، همانند راهبردهاى نظرى برخورد، به دليل تفاوت زاويه ديد و تفاوت سليقهها و مانند آن، متفاوت است، اما شايد بتوان حداقل سه راه كار عملى درون گرايى، منطقه گرايى و يا تلفيق آن دو به عنوان راه حل سوم را از درون راهبردهاى سهگانه استنتاج كرد:
١- ٢. درون گرايى نگرانى به حقِ كشورهاى جهان سوم در برابر جهانىسازى، ناشى از ترس از حاشيه نشينى، تبعيض، ناامنى اقتصادى، بىثباتى و تشديد نابرابرىهاى مادى است. اين كشورها در شرايط ناعادلانه جهانىسازى اقتصاد، نه سهمى براى خود مىبينند و نه قدرتى براى رويارويى.
اغلب جهان سومىها، جهانىسازى را طرحى مىدانند كه در مذاكرات پُشت پرده قدرتهاى بزرگ تهيه و به اجرا گذاشته شده است. با اين وصف، جهانىسازى را بايد يك واقعيت دانست، كه هر روز بر قدرت آن افزوده مىشود، و سايه شوم خود را بر جهان، بيشتر مىگستراند، از اين رو، كشورهاى اسلامى و جهان سومى بايد خود را براى مقابله كردن با آثار زيانبار جهانىسازى آماده نمايند. نيل به اين مقصود اقدامهاى درون گرايى زيرين را مىطلبد: «٢».
،،